Twee verschillende taken, twee verschillende materialen
Zirkonium en E-max (lithiumdisilicaat) zijn beide hoogwaardige keramieken die worden gebruikt in de moderne restauratieve en cosmetische tandheelkunde, maar ze zijn niet uitwisselbaar. De eenvoudigste manier om erover na te denken: zirkonium wordt voornamelijk gekozen voor sterkte, E-max voornamelijk voor esthetiek — en het beste materiaal voor uw geval hangt af van welke van deze twee prioriteiten belangrijker is voor de specifieke tand in kwestie.
Waar zirkonium wint
Zirkonium is extreem sterk en bestand tegen afsplinteren of breken, zelfs bij belastingdragende achterste tanden. Als u een kroon of brug krijgt op een kies — de tanden die het meeste kauwwerk doen — of als u met uw tanden knarst of klemt, maakt de duurzaamheid van zirkonium het meestal de veiligere langetermijnkeuze. Monolithisch zirkonium (gefreesd uit een enkel massief blok, zonder aparte porseleinlaag) elimineert de belangrijkste zwakte van oudere zirkoniumkronen, namelijk dat het porseleinen fineer na verloop van tijd afbrokkelde.
Waar E-max wint
E-max heeft een glasachtige doorschijnendheid die natuurlijk tandglazuur nauwkeuriger nabootst dan zirkonium, vooral bij normaal licht. Voor voortanden — waar hoe de tand eruitziet net zo belangrijk is als hoe hij bestand is tegen kracht — maakt dit E-max de meer voorkomende keuze voor veneers en losse kronen in de zichtbare "glimlachzone". Het maakt ook minder tandvoorbereiding mogelijk in veel gevallen met veneers, omdat het materiaal sterk blijft, zelfs wanneer het heel dun wordt gemaakt.
Dus wat is nu echt juist voor u?
In de praktijk krijgen veel patiënten een mix: E-max vooraan voor het beste cosmetische resultaat, zirkonium verder naar achteren voor sterkte waar de kauwkracht het hoogst is. Er is geen universeel antwoord — een tandarts die naar uw beet, de specifieke tand en uw esthetische doelen kijkt, is beter gepositioneerd om te beslissen dan een algemene regel.
Als een kliniek slechts één materiaal aanbiedt ongeacht welke tand u laat behandelen, is dat een tweede vraag waard — het eerlijke antwoord is meestal "het hangt af van de tand".